H ακτημοσύνη ήταν κάτι που με χαρακτήριζε από την νεανική ηλικία και είναι μια στάση ζωής που υπηρέτησα πιστά μέχρι σήμερα. Φυσικά κάτι τέτοιο, όπως πηγάζει και εκφράζεται  ταιριάζει περισσότερο στην αγροτική ζωή την οποία έζησα και διδάχθηκα από παιδί και γνωρίζω αρκετά απ’ αυτή. Η δυνατή εμπειρία που απέκτησα στο ύπαιθρο δεν έσβησε τα χρόνια που πολύ νέος μάλιστα μπήκα στη δημοσιογραφία και τολμώ να πω πως με ωφέλησε πολύ, με βοήθησε να αποφύγω κακοτοπιές και το πιο σπουδαίο να δημιουργήσω ένα δικό μου είδος δημοσιογραφίας που με κέρδισε και έτσι από συντάκτης ύλης  κατέληξα ένας οδοιπόρος της ελληνικής υπαίθρου και συνομιλητής με ανθρώπους που είχαν να πουν σπουδαία και μοναδικά πράγματα. Ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ και με την εμπειρία που είχα από την ζωή των χωριών, κατάφερα να κάνω αρκετές επιτυχίες ενώ το ίδιο στην Αθήνα που μου αρέσει να περπατώ και να παρατηρώ τη ζωή της.  
Αυτό δεν σημαίνει πως έπαψα να έχω το νου μου στην μάχιμη δημοσιογραφία ούτε να εκφράζομαι σε αυτό που λέμε δημόσια σφαίρα.  Απεναντίας, η απόσταση πολλές φορές από τα κέντρα με βοήθησε να έχω μια πιο καίρια γνώμη πάνω στην επικαιρότητα και τα πράγματα που αφορούν τον χώρο της δημοσιογραφίας. Με αυτή την αίσθηση λοιπόν και τη στιγμή που επιστρέφω από την καραντίνα στο χωριό πάλι στην Αθήνα και στη μάχιμη δημοσιογραφία, αποδέχτηκα πρόσκληση των συναδέλφων να συμμετάσχω με τους άλλους υποψηφίους του συνδυασμού «ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ» στις εκλογές για το Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ στις 27-30 Ιανουαρίου και για το 9ο Συνέδριο της ΠΟΕΣΥ στις 27 – 31 Ιανουαρίου 2022. Πιστεύω πως με αυτό τον τρόπο θα βοηθήσω και τον κλάδο και την δημοσιογραφία που μια νότα ακτημοσύνης φαντάζομαι την έχει ανάγκη. 
Καλή επιτυχία να έχουμε όλοι…