Όσο πλησιάζει η ώρα εφαρμογής των νέων κανόνων Solvency II τόσο αυξάνει και ο προβληματισμός στην ασφαλιστική αγορά σχετικά με το πόσες εταιρείες τελικά θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις νέες αυξημένες απαιτήσεις της οδηγίας. Πολλοί εκτιμούν ότι τα επόμενα δυο χρόνια ορισμένες από τις ελληνικών συμφερόντων εταιρείες θα υποχρεωθούν είτε να εξαγορασθούν είτε να συμπράξουν με άλλες ασφαλιστικές ή ακόμη και να αποχωρήσουν από κλάδους προκειμένου να περιορίσουν και τις κεφαλαιακές απαιτήσεις.

Το μέγα ερώτημα όμως δεν είναι τόσο εάν κάποιοι επιχειρηματίες θα βρουν τα κεφάλαια η θα εξετάσουν άλλες επιχειρηματικές λύσεις. Το όλο θέμα έχει ιδιαίτερη σημασία από την πλευρά των ασφαλισμένων και των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες. Μπορεί η εφαρμογή της νέας οδηγίας να γίνει «αναίμακτα»; Μπορεί η ελληνική ασφαλιστική αγορά να προσαρμοσθεί στα νέα δεδομένα χωρίς να διακυβευθεί και πάλι το κύρος του θεσμού; Μπορεί η ελληνική ασφαλιστική αγορά να περάσει στη νέα εποχή, χωρίς «λουκέτα»; Χωρίς με απλά λόγια να μείνουν χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ασφαλισμένοι και οι εργαζόμενοι στον δρόμο εν μία νυκτί;

Από την απάντηση που θα δοθεί το ερώτημα αυτό θα εξαρτηθεί και η όποια ανάκαμψη της ασφαλιστικής αγοράς.

Να το πούμε απλά δεν μπορείς να διεκδικείς μερίδιο στις μελλοντικές συντάξεις και την ίδια στιγμή να κινδυνεύουν με λουκέτο ασφαλιστικές εταιρείες.

Πρέπει το φαινόμενο αυτό να αποφευχθεί πάση θυσία.

Η κυβέρνηση και ο αρμόδιος για την τραπεζασφαλιστική αγορά, Αντιπρόεδρος της κ. Γιάννης Δραγασάκης μπορεί να παρέμβει σε μία υγιή κατεύθυνση εξυγίανσης της αγοράς και προστασίας ταυτόχρονα των ασφαλισμένων και των εργαζομένων στον κλάδο. Υπάρχουν μεγάλες και υγιείς εταιρείες που με την κατάλληλη συμβολή της πολιτείας μπορούν να αναλάβουν δράση όχι για να σώσουν επιχειρηματίες αλλά επιχειρήσεις, ασφαλισμένους και εργαζόμενους.

Να μοιραστούν μεταξύ τους χαρτοφυλάκια, να εξαγοράσουν εταιρείες, να σώσουν το κυρος του θεσμού. Θέληση και σχέδιο χρειάζεται…

Η ελληνική ασφαλιστική αγορά στο σύνολο της ας αποδείξει ότι έχει ωριμάσει και ας συμβάλλει με την στάση της στην προστασία του θεσμού και στην αποφυγή μιας ακόμη «Ασπίδας», «Εγνατίας» κ.λ.π.