Μια στοχευμένη στρατηγική με απώτερο στόχο την επίτευξη του στόχου κατά την δεύτερη, αναγκαία όπως όλα δείχνουν, εκλογική αναμέτρηση αναπτύσσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχειρώντας αφενός να προβάλλει το κυβερνητικό έργο, αφετέρου να απαντήσει στις μεγάλες προκλήσεις, αλλά και στα ζητήματα που βρίσκονται στην επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα. Ιχνηλατώντας κανείς τις λεπτομέρειες των εξορμήσεων του Πρωθυπουργού, αλλά και των στενών του συνεργατών στην περιφέρεια μπορεί να δώσει έμφαση στις παρακάτω παραμέτρους.

Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία στοχεύει στη συσπείρωση της κομματικής βάσης κατά την πρώτη Κυριακή, όπου οι εκλογές θα διεξαχθούν με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής. Τα γαλάζια κομματικά στελέχη ξορκίζουν σε κάθε περίπτωση τη χαλαρή ψήφο, καθώς το αποτέλεσμα ενδέχεται να αποτελέσει μια ισχυρή βάση για τον κρίσιμο δεύτερο γύρο.

Δεύτερον, το Μέγαρο Μαξίμου παρακάμπτει την  τοξικότητα της πρόσφατης περιόδου μέσω της τακτικής της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας με τους πολίτες. Τα τοπικά τετ-α-τετ του κ. Μητσοτάκη σε ολόκληρη τη χώρα ενισχύουν την αμφίδρομη επικοινωνία, ενώ δίνουν την ευκαιρία στον πολιτικό οργανισμό να αναπτύξει εκ του σύνεγγυς το πολιτικό του αφήγημα.

Τρίτον, η Νέα Δημοκρατία δίνει έμφαση στην προβολή του κυβερνητικού έργου σε τοπικό επίπεδο, όπως εξάλλου διαπιστώθηκε από την παρουσία ενός πολυάριθμου κυβερνητικού κλιμακίου στην Αχαΐα. Μπορεί η επικαιρότητα να έχει επηρεαστεί σε ένα βαθμό από τις εξελίξεις στο θέμα των υποκλοπών, εντούτοις η Κυβέρνηση διαθέτει ως αντίβαρο τα αποτελέσματα στην εφαρμοσμένη πολιτική που αγγίζουν την καθημερινότητα του πολίτη.

Εκτός των άλλων, θετικό πρόσημο στη συνολική προσπάθεια αφήνει και η σωστή χρήση των διαύλων που παρέχουν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ασκούν μεγάλη επιρροή στα πολιτικά δρώμενα σε όλους σχεδόν τους νομούς. Κι ενώ ο χρόνος για την αμφίρροπη εκλογική μάχη μετρά αντίστροφα, γίνεται αντιληπτό πως η κυβερνητική παράταξη έχει υιοθετήσει μια διαφορετική προσέγγιση στην πολιτική διαδικασία με στόχο την αύξηση της ανθεκτικότητας και της βιωσιμότητας του πολιτικού/πολιτικού οργανισμού και κατ’ επέκταση την ενίσχυση της εκλογικής της επιρροής. Σε μία δύσκολη συγκυρία, καλείται να μεγιστοποιήσει τη χρήση των διαθέσιμων πόρων και να απαντήσει ολιστικά με το να προσαρμοστεί σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον.