Σε ένα συνεχές μπρά-ντε-φερ έχουν επιδοθεί τις τελευταίες μέρες η Κυβέρνηση και ο αγροτικός κόσμος της χώρας, ενώ οι κινητοποιήσεις και τα μπλόκα συνεχίζουν να μονοπωλούν καθημερινά τα δελτία ειδήσεων. Οι δυο πλευρές προχωρούν μεθοδικά. Από τη μία πλευρά, οι εξεγερμένοι αγρότες προσπαθούν να αποσπάσουν κάποια δέσμευση για μερική ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Σε κάθε περίπτωση και εν μέσω ενός τεράστιου κύματος ακρίβειας που έχει πλήξει την ελληνική αγορά και όχι μόνο, το κόστος παραγωγής καθίσταται πλέον δυσβάσταχτο, με αποτέλεσμα το οικονομικό ισοζύγιο να είναι αρνητικό και η αβεβαιότητα να κυριεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των παραγωγών. Οι αγρότες θέλουν λύσεις. Σε μία περίοδο που οι συνάδελφοι τους σε ολόκληρη την Ευρώπη ξεσηκώνονται, αποφάσισαν και οι ίδιοι πως είναι η κατάλληλη ώρα να βγουν μπροστά και να θέσουν στο επίκεντρο της δημόσιας σφαίρας τα υπαρκτά προβλήματα τους. Στην αντίπερα όχθη, η Κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί ένα εξαιρετικά σύνθετο θέμα σε μία συγκυρία γεμάτη αναταράξεις., με όρους περισσότερο πολιτικούς και όχι μόνο επικοινωνιακούς. Το βασικό ζητούμενο είναι να μην χάσει τις εντυπώσεις, καθώς γίνεται αντιληπτό πως οι αγρότες αποτελεί μια πανίσχυρη κοινωνική ομάδα που κανείς δεν την θέλει απέναντι ενόψει ευρωεκλογών. Συνεπώς, κάποιες πρώτες προσεγγίσεις από κυβερνητικά στελέχη για επένδυση σε ένα κοινωνικό αυτοματισμό και στοχοποίηση του κλάδου γρήγορα εγκαταλείφθηκαν, αφού επικράτησαν οι πιο συνετές φωνές στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Όσον αφορά στο ζήτημα της διεξαγωγής ενός διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, επιχείρημα το οποίο προβάλλει διαρκώς το Μέγαρο Μαξίμου, έχει μεγάλη σημασία να πραγματοποιηθεί επί τη βάση μιας συγκεκριμένης ατζέντας. Αλλιώς θα γίνει μια ανούσια συζήτηση για ποιο λόγο; Για να συμφωνήσουν ότι διαφωνούν; Πέρα από τη συγκυρία, η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολιστικό σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα που θα συνδέεται άρρηκτα με την ανάγκη για στήριξη της περιφερειακής πολιτικής και της αποκέντρωσης που θα έδινε μια άλλη ώθηση στην ελληνική επαρχία. Η αγροτική ανάπτυξη δεν ήταν μέχρι σήμερα το δυνατό σημείο της Κυβέρνησης. Κι αυτό πρέπει να αλλάξει, καθώς το πολιτικό κόστος για τη Νέα Δημοκρατία θα είναι δυσβάσταχτο σε περίπτωση που οι σχέσεις της με τους αγρότες επιδεινωθούν το επόμενο διάστημα. Τα δημόσια οικονομικά μπορεί να είναι περιορισμένα, όπως διατείνονται κορυφαίοι κυβερνητικοί παράγοντες, αλλά η σωστή προτεραιοποίηση των πραγματικών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας θα αποτελέσει μια ασφαλιστική δικλείδα και για την διαφύλαξη του πολιτικού κεφαλαίου του Πρωθυπουργού, αλλά και της ιστορικής παράταξης. Το αγροτικό ζήτημα έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά...