Αύριο γιορτάζει ένας Άγιος που πολλοί τον θεωρούν θαλασσινό, τον Άγιο Νικόλαο Μύρων αλλά δεν πρόκειται για τον Άγιο των θαλασσών. Είναι ένας άλλος Άγιος Νικόλαος, ο ονομαζόμενος «εν Βουνένοις», ή «της Βουνένης» ή «Αιματοβλύτη» ή «Νέου» ή «εξ ανατολών» και μοιράζεται την ημέρα με τον Άγιο Χριστόφορο και τον προφήτη Ησαϊα.

Αφορμή για την αναφορά στον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουνένοις στάθηκε το κάλεσμα από τους φίλους συμπατριώτες από το Βύθισμα (Σέλος) της Ευρυτανίας να συμμετάσχουμε στον εορτασμό που κάνουν κάθε χρόνο στο πανέμορφο και απέριττο εκκλησάκι που έχουν χτίσει οι πρόγονοί τους σε ένα ιδιαίτερα απόκρημνο μέρος πάνω από το ρέμα της Ανιάδας και κάτω από την κορυφή Τσιούμα. Το εκκλησάκι που ομολογουμένως δεν είναι και εύκολο να το προσεγγίσει κάποιος το συντηρούν κάθε χρόνο και κυρίως εν όψει της γιορτής του Αγίου. Έτσι προχθές πήγε ο Νίκος Σιατής και επισκεύασε ότι προκάλεσε ο χειμώνας κι έτσι όσοι κάνουν τον κόπο να ανέβουν εκεί άνω θα το βρουν ζεστό και περιποιημένο.

Η πρόσβαση από το Κρίκελλο μας πληροφορεί ο Θάνος Κωνσταντάκης μπορεί να γίνει μέσω του χωματόδρομου που περνάει από το Μαρίνο κ φτάνει στο πεσμένο γεφύρι στο ρέμα της Ανιάδας. Εκεί παρκάρετε, κοιτάτε ψηλά κ το εκκλησάκι βρίσκεται στην κορυφή που είναι μπροστά σας(φωτό), ξεκινάτε την ανάβαση, το ρέμα κ το γεφύρι το έχετε αριστερά κ μπροστά σας, ενώ η ανάβαση γίνεται στα δεξιά σας, θα δείτε την χαρακτηριστική σάρα, πολύ προσοχή εδώ!!! που οδηγεί σε δασωμένο μονοπάτι κ μετά στο εκκλησάκι. Για τα τελευταία μέτρα στον βράχο το Διασωστικό Σώμα Ευρυτανίας τοποθέτησε συρματόσχοινο! Η πρόσβαση γίνεται κ από σηματοδοτημένο ελατοσκέπαστο μονοπάτι από τους Αγίους Θεοδώρους με πολύ ήπια κλίση τραβερσάροντας όλη την Τσούμα. Και οι δύο διαδρομές αξίζουν τον κόπο, είναι πανέμορφες κ ο τελικός προορισμός θα σας ανταμείψει!!!

Ποιος ήταν ο Άγιος Νικόλαος εν Βουνένοις

Ο Νικόλαος εν Βουνένοις είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκλησίας και η λατρεία του απαντάται ιδιαίτερα στην ηπειρωτική Ελλάδα, στην Θεσσαλία και τα Άγραφα καθώς και στην λεκάνη του Αλιάκμονα. Κατά την παράδοση, γεννήθηκε στα μέρη της Ανατολής τα χρόνια του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ’. Όταν ενηλικιώθηκε κατατάχθηκε στον Αυτοκρατορικό Στρατό, με το αξίωμα του δούκα. Στα καθήκοντά του ανήκαν η ψυχική και σωματική εκγύμναση των στρατιωτών του. Τους μάθαινε να προσεύχονται, να μην αδικούν κανέναν και να ζητούν την βοήθεια του Χριστού έναντι των εχθρών τους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και εορτάζει την μνήμη του 9 Μαΐου εκάστου έτους.

Οι άντρες του Νικόλαου δεν είχαν μόνο να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους αλλά και τους εσωτερικούς εχθρούς της Αυτοκρατορίας. Μία μέρα ο Νικόλαος εστάλη, από τον Λέοντα τον Εικονομάχο για να καταστείλει μία εξέγερση και να επαναφέρει την τάξη. Η εξέγερση δεν εξελίχθηκε καλά και αρκετοί αθώοι έπεσαν νεκροί. Όταν είδε τι συνέβαινε εκεί, πήρε 12 από τους άντρες του και αποσύρθηκε μαζί τους στα Βούναινα της Θεσσαλίας σε μια περιοχή όπου κατοικούσαν αρκετοί ασκητές. Έζησαν ακολουθώντας τον τρόπος ζωής τον υπόλοιπων ασκητών έως την μέρα που οι Άβαροι κατέφθασαν στην Θεσσαλία και συνέλαβαν τον Νικόλαο και τους στρατιώτες του, τους οποίους κατέσφαξαν.

Ο ίδιος ο Νικόλαος φυλακίσθηκε και απέναντί του, έγινε προσπάθεια προσηλυτισμού καθώς οι Άβαροι ήθελαν να τον κάνουν να απαρνηθεί τον χριστιανισμό. Στην αρχή του προσέφεραν χρήματα αλλά και αξιώματα αλλά τελικά καθώς ο Νικόλαος δεν υποχώρησε, τον κάρφωσαν με το ίδιο του το κοντάρι. Τελικά, στις 9 Μαΐου του 720 τον αποκεφάλισαν και άφησαν το κορμί του στον τόπο της σφαγής του. Πολλά χρόνια αργότερα, το βρήκε κάποιος λεπρός άρχοντας ονόματι Ευφημιανός και παρατήρησε ότι το νεκρό του κορμί ευωδίαζε. Μόλις έφτασε κοντά στο κορμί του, θεραπεύθηκε από την ασθένεια του αμέσως. Για να ευχαριστήσει τον νεκρό Νικόλαο, έθαψε το κορμί του σε εκείνο το σημείο και σε κάποιο χρονικό διάστημα έχτισε εκεί ναό στο όνομα του Αγίου Νικολάου.

Κατά τα βασανιστήρια, ο Νικόλαος, είχε δεθεί σε κάποια δένδρα και σήμερα λέγεται πως ρέει ένα κόκκινο υγρό το οποίο ονομάζεται «Αίμα». Κατά την παράδοση «το υγρό αυτό όταν χρησιμοποιείται με πίστη και εμπιστοσύνη στον Οσιομάρτυρα έχει ιαματικές ιδιότητες και επιτελεί θαύματα σε πάσχοντες από δερματικές παθήσεις και πονοκέφαλους»..

Ο Νικόλαος θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και το λείψανό του σήμερα βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου του Νέου στο Τάχι της Θήβας και είναι τοποθετημένο σε μία ασημένια θήκη. Λέγεται πως μετά απο τόσα χρόνια ο άγιος Νικόλαος συνεχίζει να κάνει θαύματα. Ένα απ’ αυτά είναι το εξής και συνέβη τον Οκτώβριο του 1943 όταν οι γερμανοί ήταν αποφασισμένοι να φύγουν από την Θήβα θέλησαν πρώτα να καταστρέψουν την συνοικία του Ταχίου καθώς είχαν ακούσει πως εκεί ήταν κρυμμένα πολλά πυρομαχικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους απο τους αντάρτες. Πράγματι, εκεί που σήμερα βρίσκεται το καμπαναριό της εκκλησίας του αγίου Νικολάου, βρισκόταν μία μικρή αποθήκη που ήταν γεμάτη με πολεμοφόδια και όπλα. Οι Γερμανοί ζήτησαν κατάλογο με τα ονόματα όλων τον αντρών της περιοχής από 16 χρόνων και πάνω και αν κάποιος έλειπε όταν τον καλούσαν, θα τον έβρισκαν και θα τον εκτελούσαν επί τόπου.

Απέναντι από τους κατοίκους, μαζεύτηκε το εκτελεστικό απόσπασμα όπου και περίμενε με την εντολή του αξιωματικού να τους πυροβολήσει. Έγινε εξονυχιστικός έλεγχος παντού, σε σπίτια, αποθήκες και υπόγεια όπως και επίσης μέσα στον ίδιο τον ναό. Η είσοδος της αποθήκης που ήταν κρυμμένα τα όπλα ήταν καλυμμένη από μία ξύλινη πόρτα, η οποία ανοιγόκλεινε με το φύσημα του αέρα και παράτεινε την αγωνία των κατοίκων που έβλεπαν τον γερμανό αξιωματικό να περνάει αρκετές φορές από το σημείο της πόρτας αλλά χωρίς να έχει την περιέργεια να κοιτάξει τί βρίσκεται από πίσω της. Εν τέλει, οι Ναζί έφυγαν άπρακτοι και οι κάτοικοι της περιοχής έκλαιγαν από συγκίνηση. Άναψαν τις λαμπάδες τους, γονάτισαν και προσευχήθηκαν ευχαριστώντας τον Άγιο Νικόλαο που εμπόδισε τον γερμανό αξιωματικό να εντοπίσει τα πυρομαχικά, σώζοντάς τους από βέβαιο θάνατο.

Το θαύμα των δέντρων που αιμορραγούν

Σήμερα στο μέρος όπου μαρτύρησε ο Άγιος, κοντά στο χωριό Βούναινα, μισή ώρα έξω από τη Λάρισα, υπάρχει νέος προσκυνηματικός Ναός, εντός του οποίου υπάρχει και το κενοτάφιο του Οσιομάρτυρα, καθώς και τεμάχιο του ιερού λειψάνου.

Ο Ναός αυτός κατασκευάστηκε το 1962. Στην ανατολική πλευρά του Ναού έχει κατασκευαστεί κτηριακό συγκρότημα με ξενώνες κουζίνα και τα λοιπά. Το προσκύνημα ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.

Ο Άγιος Νικόλαος ο εν Βουνένοις θεωρείται προστάτης από δερματικές παθήσεις, ενώ η λατρεία του έχει συνδεθεί με τις φτελιές. Στον τόπο του μαρτυρίου του αγίου (στο χωριό Βούναινα, της Θεσσαλίας), συμβαίνει ένα ιδιαίτερο γεγονός, κατά την ετήσια μνήμη του Οσιομάρτυρα, τρέχει ένα πορφυρένιο κόμι, που μοιάζει με αίμα. Το υγρό τρέχει από τους κορμούς λίγων δένδρων φτελιάς, στα οποία σφαγιάστηκαν οι συνασκητές του αγίου Νικολάου και επίσης πλημμυρίζει τη ρίζα ενός κομμένου δένδρου, όπου, κατά την παράδοση, βασανίστηκε ο Οσιομάρτυρας. Το κόμμι από την φτελιά από την οποία θεωρείται ότι κρεμάστηκε και βασανίστηκε ο Άγιος Νικόλαος στα Βούνενα Λαρίσης, η λαϊκή λατρεία το θεωρεί θεραπευτικό και οι πιστοί το συλλέγουν ως φυλακτό ή ιαματικό. Παλιότερα συμμετείχαν ιερείς στην συγκομιδή του, χρησιμοποιώντας μικρές αντλίες. Όμως, τουλάχιστον κατά την τελευταία δοξολογία της.

Το Απολυτίκιον του Αγίου Νικολάου

Ως τῶν νοσούντων ὁ ἄμισθος ἰατρός, καὶ τῶν ἐν κινδύνοις ἀπροσμάχητος βοηθός, θλιβομένων τε θερμὸς ὑπερασπιστής, καὶ τῶν ἐν παντοίαις ἀνάγκαις ὑπέρμαχος, Ὁσιομάρτυς ἐξ ἑῴας Νικόλαε‧ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις φωτογραφίες, Σελλιώτες και άλλοι από τα γειτονικά χωριά στον εορτασμό του Αγίου Νικολάου στο Σέλλο, πριν από λίγα χρόνια.