Πολλοί που έχουν μεγαλώσει στα χωριά και βεβαίως έχουν κάποια ηλικία, ασφαλώς και θυμούνται ότι στην αυριανή λειτουργία των Εισοδίων της Παναγίας όλες οι γυναίκες των αγροτών πήγαιναν στην εκκλησία ένα στολισμένο πιάτο με βρασμένους σπόρους πάντων των ειδών να τους ευλογήσει ο παπάς για να έχουν αντοχή και καλή απόδοση στη σοδειά κατά την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Γι’ αυτό και η γιορτή αναφέρονταν ως της Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας, καθώς παρεμβάλλονταν στο μέσον περίπου της περιόδου των οργωμάτων και της σποράς και ήταν πάντα μια ημέρα που οι αγρότες άφηναν τα αλέτρια και πήγαιναν να εκκλησιαστούν.

Αυτά γίνονταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια, πριν απαξιωθεί εντελώς η παραδοσιακή αγροτική ζωή και πριν βέβαια τη λειτουργία της ευχής του παπά την αναλάβουν με τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα οι πολυεθνικές εταιρείες που ρημάζουν τον κόσμο.

Είναι ασφαλώς και άλλοι λόγοι για τους οποίους εγκαταλείφθηκε αυτό το πανάρχαιο έθιμο το οποίο έδινε και έναν άλλο τόνο στην ημέρα, πράγμα που έζησα πριν από 12 χρόνια στον Παλαμά Καρδίτσας. Εκεί λοιπόν, αρκετές ήταν οι γυναίκες, ώριμες αλλά και νέες που έβρασαν τα σπόρια (πολύσπορα τα λένε στον κάμπο) και τα έφεραν στην εκκλησία να ευλογηθούν με σκοπό να τιμήσουν την ημέρα αλλά παρακινηθούν και οι άλλες συντοπίτισσές τους να το κάνουν κι έτσι να μη χαθεί αυτό το ωραίο έθιμο της παραδοσιακής ζωής των Ελλήνων αγροτών που οι απαρχές τους χάνονται στις αρχές της ιστορίας.

Ο Παλαμάς που τόσο δοκιμάστηκε φέτος από τις πλημμύρες και προσπαθεί να συνέλθει, όπως εξάλλου όλος ο θεσσαλικός κάμπος, θα στηρίξει την ανάστασή του στις δυνάμεις του και οι τελετές αυτές επιβεβαιώνουν πως η σχέση του ανθρώπου με την γη του, είναι αυτή που ορίζει και την απόδοσή της. Η ευλογία στην περίπτωση, έρχεται να την επιβεβαιώσει…