Καμαρώνουμε και νιώθουμε υπερήφανοι για τους δικούς μας ολυμπιονίκες, τον χρυσό Μίλτο Τεντόγλου, τους χάλκινους Μανόλο Καραλή και Λευτέρη Πετρούνια, την Κατερίνα Στεφανίδου και όλους κι όλες που διακρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι. Για όλους αυτούς θα έχουμε να λέμε από εδώ και πέρα πολλά και θα επιθυμούμε περισσότερες διακρίσεις στις κατοπινές διοργανώσεις.

Γι’ αυτό σήμερα θα κάνουμε μια εξαίρεση, να πούμε δυο λόγια για έναν άλλο αθλητή, τον μεγαλύτερο αυτής της Ολυμπιάδας που λόγω καταγωγής, είναι από την Κούβα που όλη η Δύση έχει στο μάτι για πολιτικούς λόγους και γι’ αυτό η αναφορά Μιχαΐν Λόπεζ Νούνιεζ από τα διεθνή ΜΜΕ θα είναι μέχρι εκεί που επιτρέπουν οι συνθήκες.

Ο Μιχαΐν Λόπεζ Νούνιεζ είναι ο μοναδικός αθλητής στον κόσμο ο οποίος έγινε πέντε φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, πέντε φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής και πέντε φορές πρωταθλητής Παναμερικανικών Αγώνων, σε ένα μόνο άθλημα, την ελληνορωμαϊκή πάλη. Ο Μιχαΐν Λόπεζ Νούνιεζ (το πρώτο είναι το επώνυμο του πατέρα και το δεύτερο της μητέρας του) και γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1982.

Στο Παρίσι νίκησε στον τελικό της κατηγορίας των 130 κιλών τον επίσης κουβανό που εκπροσωπεί τη Χιλή Γιασμάνι Ακόστα με 6-0 και έτσι έγινε ο πρώτος αθλητής με πέντε χρυσά μετάλλια σε πέντε διαφορετικούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο ίδιο αγώνισμα. Να σημειώσουμε πως είχε συμμετάσχει για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, χωρίς όμως να καταφέρει να ανέβει στο βάθρο αφού έμεινε στην Πέμπτη θέση.

Προχθές, όταν κέρδισε στο Παρίσι, το πέμπτο του ολυμπιακό μετάλλιο άφησε τα παπούτσια του στο κέντρο του ταπί, σηματοδοτώντας την αποχώρησή του από το άθλημα μη επιθυμώντας πιθανόν να καταρρίψει το ρεκόρ που κατέχει από την βαθιά αρχαιότητα, ο Μίλων ο Κροτωνιάτης, γιός του Διοτίμου που κατά τον 6ο π. Χ. αιώνα κέρδισε έξι συνεχόμενες ολυμπιάδες και η ζωή και τα κατορθώματά του είχαν ακουστεί πολλά, πολλά αληθινά κι πολλά άλλα ως μυθεύματα. Την έβδομη ολυμπιακή νίκη ο Μίλων έχασε από τον συμπατριώτη του παλαιστή Τιμασίθεο, ο οποίος κινούνταν συνεχώς κατά τη διάρκεια του αγώνα, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να τον πιάσει με καμία λαβή. Ο ανίκητος Μίλων έπεσε θύμα της δύναμής του και από μια λάθος εκτίμηση, παγιδεύτηκε στον κορμό ενός δέντρου και τον κατασπάραξαν τα άγρια θηρία.

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι πως ο Μιχαΐν τοσα χρόνια παίζει για τα χρώματα της Κούβας μένοντας πιστός στη χώρα του και στον Φιντέλ Κάστρο ενώ έχει δεχτεί πολλές προτάσεις για να παίξει για άλλες χώρες έναντι αδράς αμοιβής φυσικά. Την ίδια ώρα βέβαια και σε παρά πολλά άλλα αγωνίσματα 10δες Κουβανοί θα παίρνουν μετάλλια με άλλες σημαιες(βόλεϋ,στίβο κλπ) γιατί το χρήμα τα αλλάζει όλα (εκτός από κάτι τύπους σαν τον Μιχαΐν).

«Ένιωσα λίγο λυπημένος», είπε ο Νούνιεζ για τη στιγμή που έφυγε από τα παπούτσια του. «Είναι σαν να έχεις αφήσει ένα μέρος της ζωής σου εκεί. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκα με αυτό το άθλημα. Ένα άθλημα που με έκανε γνωστό παγκοσμίως. Άφησα ένα όνειρο στο ταπί, αλλά ένα όνειρο που θα εμπνεύσει όλους τους νέους. Η κληρονομιά που θέλω να αφήσω σε όλους τους νέους που με ακολουθούν είναι να παλεύουν πάντα για αυτό που θέλουν να πετύχουν», είπε. «Δεν υπάρχουν στόχοι, δεν υπάρχει ηλικία, δεν υπάρχουν σκοποί στη ζωή που δεν μπορούν να επιτευχθούν».