Ηλίας Προβόπουλος, 11/8/2022 - 14:12 facebook twitter linkedin Αραρίσκοντας Ηλίας Προβόπουλος: Το μεσημέρι μιας συκιάς Ηλίας Προβόπουλος, 11/8/2022 facebook twitter linkedin Αν και ήδη έχει προχωρήσει ο ήλιος αρκετά προς το φθινόπωρο, τα μεσημέρια αργεί να κυλήσει προς τον ορίζοντα του απογεύματος και κρέμεται θαρρείς ακίνητος πάνω από τον τόπο δημιουργώντας αυτό το μοναδικό φως του Αυγούστου όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στα βουνά όταν φυσά λίγο βοριαδάκι και διώχνει τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας. Το μόνο δε σημείο που ενώ δεν μπορεί να κατακυριεύσει με τις ακτίνες του και να το μετουσιώσει σε υπέροχο φως είναι το κομμάτι του εδάφους που ορίζει το φύλλωμα ενός δέντρου, εντούτοις αυτό είναι η στιγμή της ημέρας που δοξάζει όσο καμιά άλλη τον ήλιο. Τα μεσημέρια του Αυγούστου κάτω από ένα δέντρο δεν είναι πλατειά και βαριά όπως εκείνα του Ιουλίου αλλά πιο σύντομα και διάφανα, γεγονός που οφείλεται κατά πως και στη συρρίκνωση της φρεσκάδας από τα φύλλα. Επί πλέον, κοσμούνται από τους καρπούς και όταν μάλιστα πρόκειται για μεγάλη συκιά με ώριμα σύκα σαφώς τότε η στιγμή αποκτά μια άλλη διάσταση που έχει να κάνει με τη γεύση του νωπού καρπού στη γλώσσα και την ελαφρά φαγούρα στα χέρια και τα δάκτυλα από τα φύλλα με την αδρή επιφάνεια. Το μεσημέρι κάτω από μια συκιά, όπως αυτή για παράδειγμα στη νότιο Άνδρο που βρίσκεται δίπλα σε ένα παρατημένο αγροτικό οικισμό και ένα σιωπηλό αλώνι είναι ακριβώς όσο πρέπει να διαρκεί το μεσημέρι. Ούτε λεπτό παραπάνω, ούτε λεπτό παρακάτω και τούτο φαίνεται από τον κύκλο της σκιάς κάτω από το φύλλωμα του δέντρου. Το αν θέλει βέβαια κάποιος να μείνει παραπάνω είναι στο χέρι του, μπορεί ακόμα και να κοιμηθεί κάτω από το δέντρο το βράδυ αλλά πρέπει να έχει πολύ ευαίσθητα αυτιά να ακούσει τα σύκα να μεγαλώνουν και τα αγγεία του δέντρου να πάλλονται από την άντληση των χυμών που θέλουν αυτά να ωριμάσουν απότομα μέσα σε μια νύχτα για να τα βρει δροσερά η αυγή… Και το έχουν ανάγκη αυτό οι συκιές που όπως όλα τα δέντρα αναζητούν τη συντροφιά του ανθρώπου να δέσουν και να ωριμάσουν τους καρπούς τους που δεν θέλουν να πάνε χαμένοι. Γιατί τα τελευταία χρόνια οι συκιές που ήταν σε κάθε σημείο των νησιών λόγω της εγκατάλειψης της υπαίθρου από καλλιεργητές και τσοπάνηδες πάσχουν από βαριά μοναξιά και πολλές απ’ αυτές αρνούνται να καρπίσουν και μένουν άδειες από σύκα. Για τον ίδιο λόγο πολλές μάλιστα έχουν αρχίσει να ξεραίνονται κι έτσι το ήδη στεγνό τοπίο στεγνότερο… ΑΝΔΡΟΣ, 02082010 Ακολουθήστε το Nextdeal.gr στο Google News .
Οι πατάτες και οι εκλογές στο χωριό Δεν ήταν η ψήφος που με οδήγησε προχθές στα πάτρια χώματα για να περάσω από το οικείο εκλογικό κέντρο, αλλά... Ηλίας Προβόπουλος, 23/05/2023 - 09:31
Ένα σκουπίδι που ήταν κάποτε παιχνίδι Ένα από πλαστικό φτιαγμένο ροζ αρνάκι κρεμασμένο έτσι που να το βλέπουν όσοι περνάνε από ένα δρόμο μέσα στο δάσος... Ηλίας Προβόπουλος, 23/05/2023 - 09:11
Πίσω στα χωράφια και στα κοπάδια… «Πίσω στα χωράφια» έχει ως τίτλο η καινούργια έκθεση του καθηγητή στη Σχολή Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής... Ηλίας Προβόπουλος, 17/05/2023 - 09:22
Ένα κοπάδι άγρια άλογα Οι προγονοί τους ήταν ένα ζευγάρι αλόγων τα οποία κάποια μέρα πριν από τριάντα χρόνια την απόφαση και εγκατέλειψαν το... Ηλίας Προβόπουλος, 15/05/2023 - 09:15
Του Αγίου Νικολάου των βουνών, στο Σέλλο Ευρυτανίας, του Ηλία Προβόπουλου Αύριο γιορτάζει ένας Άγιος που πολλοί τον θεωρούν θαλασσινό, τον Άγιο Νικόλαο Μύρων αλλά δεν πρόκειται για τον Άγιο των... Ηλίας Προβόπουλος, 08/05/2023 - 09:03
Αραρίσκοντας Ηλίας Προβόπουλος: Για τα θύματα της Marfin Πάνε 13 χρόνια που σαν σήμερα το μεσημέρι, στις 5 Μαΐου 2010, μια ομάδα εγκληματιών περίμενε λουφαγμένη στη γωνία Εδουάρδου... Ηλίας Προβόπουλος, 05/05/2023 - 09:18